Συνάντηση με την Α. Ζέη

       Προχθές  είχα την κουβέντα της και χθες έτυχε να τη δω μπροστά μου! Τούτο δω το πράγμα μου έχει τύχει αρκετές φορές, δε μπορώ να πω, αλλά τη μια μέρα ν' αναφέρομαι στην Άλκη Ζέη και την επόμενη να συζητώ μαζί της...Ήρθε επίσκεψη στο νησί κι επισκέφτηκε κάποια σχολεία. Μαζί με τους μικρούς και μεις οι μεγάλοι θαυμαστές της. Με τις ιστορίες της μεγαλώσαμε άλλωστε.
       Θυμάμαι πόσο είχα αγαπήσει το "Καπλάνι της Βιτρίνας"  και τον "Μεγάλο περίπατο του Πέτρου". Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει στη ζωή μου. Από το Καπλάνι έμαθα για πρώτη φορά τις βυζαντινές νότες που συνήθιζε να τις  λέει ο παππούς των κοριτσιών και από το Μεγάλο περίπατο του Πέτρου άκουσα για πρώτη φορά για το Δάμωνα και το Φιντία.
      Η αλήθεια είναι ότι της τα είπα όλα αυτά όντας πολύ συγκινημένη. Δε φάνηκε ,βέβαια, να συμμερίζεται τη δική μου συγκινησιακή φόρτιση αλλά δεν πειράζει. Της ζήτησα ένα αυτόγραφο και της εκμυστηρεύτηκα μια ιδέα μου. Μου το έδωσε ευγενέστατα αλλά ως προς το άλλο τίποτα...
      Κρατώ τη συνάντησή μας που ήρθε να επισφραγίσει μια απόφασή μου που ελπίζω πολύ σύντομα να είμαι σε θέση να υλοποιήσω. Κρατώ τη συγκίνηση που ένιωσα διαβάζοντας τα βιβλία. Ελπίζω να βρεθώ κάποτε στη θέση της και στα χρόνια της. Πιστεύω βέβαια πως ως εκπαιδευτικός ακόμα και τότε θα είμαι σε θέση να προσεγγίζω μικρούς και  μεγάλους με ψυχή κι αγάπη.

ΥΓ. Ενώ είχα εκθειάσει το έργο της γυναίκας, μ' έτρωγε και το είπα κι αυτό:
- Πρόσφατα,διάβασα ένα ακόμη βιβλίο σας, το " Όταν ο ήλιος". Υπέροχο βιβλίο!
-Μα δεν είναι δικό μου! Είναι της Ζωρζ Σαρρή!
- Οκ!.... Αυτή τη στιγμή νομίζω πως...μόλις δημιούργησα ένα ανέκδοτο!

                                                                                                  Σας ασπάζομαι
                                                                                                      Natassa V.