Iμαρέτ, στην σκιά του ρολογιού - Γιάννη Καλπούζου-Βραβείο Αναγνωστών 2009-

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

"   Άρτα 1854. Τουρκοκρατία. Δύο αγόρια γεννιούνται την ίδια νύχτα, ένας Έλληνας κι ένας Τούρκος, και η μοίρα τούς κάνει ομογάλακτους. Το μυθιστόρημα παρακολουθεί τη ζωή τους με φόντο την άγνωστη στο πλατύ κοινό ιστορία της περιοχής, και όχι μόνο. Μια ολόκληρη εποχή αναπαριστάνεται με μοναδικό τρόπο και χωρίς προκατάληψη παράλληλα με την περιπέτεια, τη δράση, τον έρωτα, τις κωμικές ή τις τραγικές καταστάσεις, ώστε να κτιστεί ένα χορταστικό και συναρπαστικό βιβλίο.
        Στη σκιά του ρολογιού που χτυπά τις οθωμανικές ώρες Έλληνες, Τούρκοι και Εβραίοι. Οι δύο φίλοι, ο Λιόντος και ο Νετζίπ, μια δολοφονία μυστήριο, ο παππούς Ισμαήλ, η «μικρή» ακόμη Ελλάδα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο φανατικός Ντογάν, συγκρούσεις, επαναστάσεις, συνύπαρξη, καθημερινή ζωή, χοροεσπερίδες, Καφέ Αμάν, πετροπόλεμος, Απόκριες, Ραμαζάνι, χαμάμ, ο τουρκικός μπερντές του Καραγκιόζη, αφορισμοί, ο «άλλος» στα πρόσωπα και στις συνήθειες των κατοίκων των τριών φυλών, λαθρεμπόριο, κολίγοι, τσιφλικάδες, πλούτος και εξαθλίωση, γλυκιά και πικρή ζωή. Όλα έχουν θέση στο ιμαρέτ του Θεού."
    Ένα βιβλίο που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

     Όταν το διάβαζα σκεφτόμουν την επωδό από το  τραγούδι του Καλδάρα σε στίχους του Πυθαγόρα: "Μες στου Βοσπόρου τα στενά" που λέει:

"Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός. Κι εγώ λαός κι εσύ λαός. Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ όμως κι οι δυό μας Αχ και Βαχ.. "

Έργα της Ρόζαμουντ Πίλτσερ- Υπόθεση κάθε βιβλίου & κριτικές αναγνωστών

http://www.oceanida.gr/demo/index.php?op=modload&modname=Books&bookid=116&language=greek

Ρόζαμουντ Πίλτσερ

Λοιπόν θέλω να σας μιλήσω για το φαινόμενο Πίλτσερ! Πως γίνεται τα έργα μιας συγγραφέως  να είναι μέτρια , βαρετά, επιφανειακά, προβλέψιμα εντούτοις όμως να διαβάζονται φανατικά και να συστήνονται ανεπιφύλακτα σε περιπτώσεις χαλάρωσης και διακοπών ;! Αυτή είναι η Ρόζαμουντ, παιδιά! Έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις Arlekin κι όμως η άτιμη είναι τόσο περιγραφική, τόσο ρεαλιστική που αισθάνεσαι ότι ζεις κι εσύ όλη την ατμόσφαιρα που περιγράφει. Όταν π.χ. η ηρωΐδα που ζει στο Λονδίνο ανοίγει την πόρτα του σπιτιού της και μπαίνει στο χωλ βγαζοντας το βρεγμένο της αδιάβροχο, εσύ τρέχεις στο μπαλκόνι να μαζέψεις τα ρούχα! Στο Living room να δείτε τι σας περιμένει! Βλέπουμε τη διακόσμηση ενός Εγγλέζικου σπιτιού και χαζεύουμε τη συλλογή από τα πορσελάνινα πιάτα και τις κούπες...Το τζάκι ανάβεται χωρίς δυσκολία και τα ξύλα τριζοβολούν..Η τσαγιέρα μπαίνει εις ενέργεια και το κέηκ παίρνει τη θέση του στο τραπέζι ..Το νερό είναι ζεστό για ένα γρήγορο ντους, η ηρωΐδα τελειώνει, φορά τη ρόμπα, κατεβαίνει ξανά στο Living room, και κάθεται αναπαυτικά στην αγαπημένη της παλιά πολυθρόνα, δίπλα στο τζάκι.. Παίρνει ένα περιοδικό κι αρχίζει να το ξεφυλλίζει ενώ η τσαγιέρα σφυρίζει και την καλεί στην κουζίνα.. Τι να σας πρωτοπώ!!! Όταν αρχίζει δε να περιγράφει τα ημερήσια γεύματα, το άραγμα στη βεράντα με τους πρωταγωνιστές να πίνουν Τζιν με τόνικ ή Ουϊσκυ, τις συνεστιάσεις, τους περιπάτους σε λίμνες ή στ' ακρογιάλια της Κορνουάλης,σας το λέω είναι όλα τα λεφτά!!! Πολλές συγγραφείς μιμήθηκαν το στυλ της αλλά καμμιά κατά τη γνώμη μου δεν τη φτάνει. Διαβάζοντάς την άρχισα δίνω σημασία στις παντός είδους λεπτομέρειες.Άρχισα να τις απολαμβάνω. Στον τρόπο διακόσμησης του σπιτιού μου, στον τρόπο που ετοιμάζω και τρώω τα γεύματα, που πίνω τον καφέ ή το τσάϊ μου, που διαβάζω το βιβλίο ή την εφημερίδα και σε πολλά άλλα! Τζιν με τόνικ δε μου αρέσει παρότι το προσπάθησα και συνεχίζω ν'απολαμβάνω ένα ποτήρι κόκκινο κρασί το χειμώνα ή ένα ποτήρι μπύρα το καλοκαίρι... Πάω τώρα να φτιάξω το τσάι μου, η τσαγιέρα μου σφυρίζει! ( Τζάκι δεν έχω και τα ξύλα δεν τριζοβολούν αλλά δεν πειράζει!)