Βασίλης Χαραλαμπόπουλος- Υπηρέτης τριών αφεντάδων!

Φίλοι μου σήμερα θα σας μιλήσω για την παράσταση από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κρήτης "Υπηρέτης δυο αφεντάδων" που παρακολούθησα πολύ πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για κωμωδία καταστάσεων και παρεξηγήσεων με βασικό " ένοχο" τον φτωχοδιάβολο Τρουφαλντίνο που στην προσπάθειά του να επιβιώσει αναστατώνει τους πάντες και τα πάντα. 

Για τη συγκεκριμένη παράσταση από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης έχω να πω ότι ο Γιάννης Κακλέας έκανε μια εύστοχη προσέγγιση του έργου με έξυπνες αναφορές στην εποχή και τον τόπο που διαδραματίζεται η ιστορία αλλά και στην Commedia dell arte. Η παράσταση θεωρώ ότι ήταν "τίμια" ως προς το κοινό. Εννοώ δουλεμένη, κουρδισμένη, ευρηματική. Πολύ καλές οι χορογραφίες και η απόδοσή τους από τους χορευτές. Ωραιότατα τα κοστούμια και το σκηνικό θα έλεγα αρκετά λειτουργικό, χωρίς να μπορώ να καταλάβω την ιδιαίτερη σημασία του, αν φυσικά υπήρχε, από την πλευρά του σκηνοθέτη. Οι περισσότεροι ηθοποιοί μου φάνηκαν τολμώ να πω λίγο διεκπεραιωτικοί μ' εξαίρεση  έναν εκπληκτικό Κίμωνα Φιορέτο ο  οποίος στο ρόλο του πατέρα του γαμπρού Σύλβιο πέτυχε να δώσει στο ρόλο του μια προσωπικότητα που τουλάχιστον στα μάτια μου υπερκάλυπτε πολλούς από τους κυρίως πρωταγωνιστές! Θεωρώ ότι η παράσταση και ο ρόλος ταίριαζαν γάντι στον εξαιρετικό Βασίλη Χαραλαμπόπουλο ο οποίος μέσα από αυτό αποδεικνύεται άξιος  υπηρέτης τελικά τριών αφεντάδων: Των δύο αναφερόμενων στο έργο και της Υποκριτικής Τέχνης!

Θα πω βέβαια και κάτι για το έργο του Γκολντόνι. Έξυπνο μα όχι ευφυές, αστείο αλλά όχι ατακαδόρικο, κοινωνική σάτυρα αλλά όχι καυστική σάτυρα. Προτιμώ για να είμαι ειλικρινής τον δικό μας αξεπέραστο Αριστοφάνη!

Συντελεστές:

Συγγραφέας: Κάρλο ΓκολντόνιΜετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνικά: Μάνος Παντελιδάκης
Κοστούμια: Βάλια Μαργαρίτη
Χορογραφίες: Κυριάκος Κοσμίδης
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ήστυ Νουρμάλα
Βοηθός ενδυματολόγου: Ειρήνη Τσακίρη

Σκηνοθέτης:	Γιάννης Κακλέας
Ηθοποιοί:	Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Φαίη Ξυλά, Γιώργος Χρυσοστόμου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργος Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Μένη Κωνσταντινίδου, Αννίτα Κούλη, Κίμων Φιορέτος, Μάρα Βλαχάκη Πρόγραμμα περιοδείας: ΙΟΥΛΙΟΣ 4, 5, 6: Xανιά 7, 8, 9: Ρέθυμνο 11, 12, 13: Ηράκλειο 15: Αρχαίο Δίον (Φεστιβάλ Ολύμπου) 16, 17: Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων 19: Σέρρες 21, 22: Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη 23: Αρχαίο Θέατρο Θάσου 24: Μαρώνεια 25, 26: Αλεξανδρούπολη 28: Λάρισα 29: Βόλος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1: Ιωάννινα 2: Λευκάδα 3: Πρέβεζα 4: Οινιάδες 5: Ληξούρι 6: Αργοστόλι 8: Ζάκυνθος 10: Αμαλιάδα 11: Σπάρτη 30: Γαλάτσι 31: Παπάγου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1: Αιγάλεω 2: Πετρούπολη 5: Άργος 6, 7: Πάτρα 8, 9: Ηλιούπολη 10: Νέα Μάκρη 12, 13: Πειραιάς 14, 15: Χαλάνδρι 17: Ελευσίνα 19: Νίκαια- Ρέντη «Κατράκειο»

ΚΑΤΑΛΑΝΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ

Αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον Ιωάννη Αλταμούρα και την οικογένεια του. Μουσείο Μπενάκη(Πειραιώς 138). Από 30 Μαρτίου έως 22 Μαϊου 2011.

Ο Υδραίος ,Tέτσης Παναγιώτης.

LEONID AFREMOV

 

Ρομαντισμός,υπέροχα  χρώματα,αρμονία, ζωντάνια, νοσταλγία, ταξιδιάρικη διάθεση,ερωτισμός,ποίηση,μουσικότητα. Η τέχνη του κυρίου Afremov!

Tall Painting- Μπορείτε κι εσείς!!!!

Tall Painting- Ηolton Rower (Artist)

http://holtonrower.com/?page=gallery&section=painting&category=painting

Α' Μαnos!!!

Ε, καλά δε θα γράψω και κάτι πρωτότυπο τώρα! Αλλά στο Blog μου δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον Μάνο. Όλοι μας άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο ακούν τη μουσική του. Άλλοι έχουν σιγοτραγουδήσει απλά το "τράβα μπρος", άλλοι έχουν "τραβήξει" λίγο παραπέρα με την " Αθανασία"κι άλλοι  τη βρίσκουν με το"Κέλομαί  σε Γογγύλα"! Γενικά όμως πιστεύω πως όπως και να'χει δεν υπάρχει κάποιος Έλληνας που να μην έχει πει έστω ένα του τραγούδι. Έντάξει, δεν παίρνω όρκο για τις ηλικίες άνω των ογδόντα και κάτω των πέντε!
Αν τώρα κάποιος ανήκει σ 'όλο το υπόλοιπο ηλικιακό φάσμα και δεν..., ε καλά να πάθει!!! Εδώ λοιπόν έρχομαι εγώ για να σας πω τα εξής:Ακούγοντάς Χατζηδάκι, τις περισσότερες φορές μου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο από τη συγκίνηση! Αν τυχαίνει να οδηγώ και να ακούω κάποιο τραγούδι του, τα μάτια μου αναζητούν αμέσως κάτι όμορφο, κάτι που να συνάδει με τη γαλήνη της στιγμής. Θα τολμήσω μια σύγκριση: Έχετε τύχει σε συναυλία κλασσικής μουσικής; Έχετε δει πως επηρεάζονται οι θεατές; Πως αλλάζει η διάθεσή τους στο Adagio ή στο Alegro; 'Ετσι κάνω κι εγώ με τον Χ"δάκι! Μόνο που για μένα δεν μετρά η μελαγχολική ή η εύθυμη διάθεση της μουσικής, ούτε η δυσκολία και η πολυπλοκότητα του μουσικού κομματιού.Μετρά μόνο το ευφυώς αρμονικό πάντρεμα ενός μαντολίνου με τα υπόλοιπα μουσικά όργανα και η φευγαλέα παρουσία μιας λατέρνας. Μετρά το αναπάντεχο της μελωδίας, εκεί που νομίζεις ότι θα πάει στρωτά, σε ξαφνιάζει και στο γυρίζει αλλιώς σε κάτι ακόμα πιο εύηχο και συναρπαστικό. Καταφέρνει επίσης ο Μάνος να ταξιδεύει το μυαλό μου στις μεγαλειώδεις παραστάσεις του θέατρου της Επιδαύρου και του Θεάτρου  Τέχνης, στις συγκλονιστικές ερμηνείες  του Χορν , της Λαμπέτη,  της Μελίνας, στη Χρυσή εποχή του Ελληνικού Κινηματογράφου... Γενικά ρε παιδί μου εκείνη τη στιγμή νιώθω πλήρης πολιτισμού κι εθνικής υπερηφάνειας συν τοις άλλοις!!!