Μαγειρεύοντας καλαμαράκια τηγανητά με γλυκόξινη σάλτσα -Νο 1

Φίλοι μου, καλησπέρα σας! Αποφάσισα, σήμερα, να δοκιμάσω μια συνταγή του σεφ Βασίλη Καλλίδη. Τηγανητά καλαμάρια με γλυκόξινη σάλτσα... Μου πήρε μια μακρά περίοδο προετοιμασίας λόγω του ότι έψαχνα να βρω τα υλικά. Όχι ότι ήταν δυσεύρετα! Κάθε άλλο. Απλά εγώ τα έπαιρνα με δόσεις γιατί ποτέ δεν πήγαινα εξ επί τούτου! Άλλη μέρα αγόρασα τη μαρμελάδα δαμάσκηνο ( για αυτή  την αγορά χρειάστηκα 3-4 επισκέψεις στα σούπερ μάρκετς γιατί απλά δεν εύρισκα μαρμελάδα δαμάσκηνο!),άλλη μέρα τα σκόρδα, άλλη το καλαμποκάλευρο( πήρα στην αρχή κατά λάθος corn flour) και τελικά μου έμεινε τα σιμιγδάλι το οποίο το περιμένω από ώρα σε ώρα να μου το φέρουν!
      Σας παρακαλώ, τα καλαμαράκια τα πήρα πρώτα-πρώτα!!! Έχω φτιάξει τη γλυκόξινη σάλτσα  και περιμένω να δέσει, έχω φτιάξει το ρύζι ( μεταξύ μας πρέπει να έχει λασπώσει λίγο) και σε κάποια λογική ώρα θα τηγανίσω τα καλαμάρια τα οποία πρέπει να σας πω ότι θα μαρινάρω στο...ξινόγαλο ( δεν είναι και το αγαπημένο μου θα έλεγα)! Τέλος πάντων αυτά έχω κάνει για την ώρα. Να πω την αλήθεια δεν ξέρω τι θα βγει. Εγώ αποφεύγω να τηγανίζω καλαμάρια λόγω της τηγανίλας αλλά μ' έπιασε το εξωτικό μου και θα τα φτιάξω εν τέλει. Θα προσπαθήσω να πετύχω την πεντανόστιμη κρούστα που υπόσχεται ο Βασίλης. Βασικά αυτό που μ' ενδιαφέρει πιο πολύ είναι όλα αυτά που φτιάχνω να...τρώγονται και να μην έχουν τίποτα στομαχικές συνέπειες! Θα επανέλθω αργότερα να σας πω τα νέα, λίγο πιο σοφή όσον αφορά την ασιατική κουζίνα και με μια εσανς τηγανητού λαδιού. Πάντως μεταξύ μας, το μεσημέρι έφτιαξα κάτι φακές...μούρλια!! Αν τα παραπάνω δεν...θα το γυρίσω στην μεσογειακή διατροφή πάραυτα!
    "Μαγειρεύοντας καλαμαράκια τηγανητά με γλυκόξινη σάλτσα Νο 2"
...Πάω να βάλω τα καλαμάρια στο ξινόγαλο κι έχω την εντύπωση πως είναι χαλασμένο. Παίρνω τηλέφωνο φίλη καρδιακή και ειδήμονα στα της κουζίνας και μου λέει πως αυτό το  γιαουρτοειδές πράγμα που έπεσε ξαφνικά μαζί με το γάλα είναι φυσιαλογικό να υπάρχει! Οκ, λέω και προχωρώ...
Τα μαρινάρω και ξεκινώ να φτιάχνω τα αλεύρια που χρειάζονται για την κρούστα.Πιάνω ένα ένα τα θαλασσινά και τα αλευρώνω με περίσσια χάρη . 'Εχω την εντύπωση πως όλα πάνε πια ρολόϊ. Η ώρα του τηγανίσματος φτάνει. Όλα τα καλαμάρια φέρονται ευγενικά εκτός από ένα που σκάει και με πιτσιλάει με λάδι...Ε, εκεί δεν ήταν και η καλύτερή  μου. Δεν ήξερα ποιό ήταν το άτιμο να το εκσφενδονίσω κατευθείαν στον σκουπιδοτενεκέ! Για να μη σας τα πολυλογώ τα πρώτα "ποιήματα" είναι έτοιμα και ξεκινώ να τ' αλιεύω με την κουτάλα. Όταν τελείωσε η διαδικασία, δοκιμάζω..Μμμ, οκ, καλό αλλά θέλει αλάτι μπόλικο...
   Παιδιά για να πω την αλήθειά μου δεν ξετρελάθηκα. Οι άλλοι που τα δοκίμασαν τους άρεσαν. Δεν νομίζω βέβαια ότι ξετρελάθηκαν κι αυτοί. Βασικά έχω την εντύπωση ότι η ασιατική κουζίνα δε μου ταιριάζει ιδιαίτερα.Η΄ τουλάχιστον η συγκεκριμένη συνταγή. Τι την ήθελα τη γλυκόξινη σάλτσα από δαμάσκηνα όταν η μαρμελάδα δαμάσκηνο με αφήνει παντελώς αδιάφορη;! Το καλαμαράκι το τηγανητό θέλει μπόλικο λεμονάκι και ουζάκι! Τέλος!
   Αν κι εδώ που τα λέμε και με τα τηγανητά καλαμάρια νομίζω ότι θα κάνω καιρό να ασχοληθώ ξανά...Προτιμώ να μου τα φτιάχνουν.. Δεν ξέρω αν το θυμάστε αλλά έχω φτιάξει ωραιότατες φακές! Αυτό το φαγητό είναι αρκετά πετυχημένο κι έτσι δε θα με πιάσει η απογοήτευση για τις μαγειρικές μου ικανότητες. Η Ελληνική κουζίνα μου ταιριάζει καλύτερα.. Ε, μη μου ζητήσετε να κάνω  και παστίτσιο στα καλακαθούμενα! Εσείς δε θέλετε μαγείρισσα, θέλετε κασκαντέρ!